Procedura Fontana, również znana jako chirurgiczna rekonstrukcja ciemieniowej żyły górnego bieguna, to zaawansowana technika medyczna stosowana w leczeniu niektórych rodzajów niedrożności cewek łączących niewyraźne żyle. Chirurgia ta polega na odblokowaniu lub przerwaniu ciemieniowej żyły górnego bieguna, co pozwala utrzymać odpływ krwi z płuc.
Historia procedury
Początkowo koncepcja operacji Fontana została przedstawiona przez Johna H. Gibbosa w latach pięćdziesiątych XX wieku, lecz w tamtym czasie nie były one zbyt skuteczne. fontanonline.pl Z biegiem lat technologia postępowała i obecnie procedura jest wykonywana przez doświadczonych kardiochirurgów korzystającą z najnowszych sprzętów, takich jak ciśnieniowe pompki aorty i cewki.
Przyczyny wymagania procedury
Procedurę Fontana zazwyczaj wykonuje się w przypadkach niektórych chorób serca, przede wszystkim związanych z niewyraźnymi żylakami. Najczęściej występujący rodzaj jest nieludzki tzw. ciemieniowa żyła górnego bieguna (TCPS) oraz są towarzyszyć mu choroby układu krwiotwórczego w postaci zespołu Fontan.
Krok po kroku wykonania procedury
Podczas operacji, pacjenci zostają umieszczeni na ciśnieniowej pompce aorty. Następnie naczynioselektor jest wbudowany do cewki aorta i rozpoczęty jest dopływ krwi do górnej części serca.
W przeciągu 20-30 minut, chirurg ma czas na odblokowanie ciemieniowej żyły górnego bieguna. Zazwyczaj w tym okresie są wykonywane dalsze operacje dotykające układu krwiotwórczego.
Po zakończeniu procedury pacjenci są umieszczone na oddziale intensywnego przygotowania życiowego do tego typu interwencji.
Różnice pomiędzy typami ciemieniowej żyły górnego bieguna
Mimo że w większości przypadków jest to taka sama procedura, istnieją dwa główne rodzaje.
- Przerwanie ciemieniową żyłę górnego bieguna (Fontan type A) – w tym przypadku nie występuje niedrożność cewek, jedynie przerwany jest przepływ krwi do serca.
- Odblokowanie ciemieniowej żyła górnego bieguna (Fontan type B).
Ryzyko i efektywność procedury
Istnieją dwa główne ryzyka: powikłania chirurgiczne oraz pogorszenie układu krwiotwórczego. Co więcej, istnieje również pewna grupa pacjentów zalecana do niepełnosprawności.
Po operacji pacjenci są przez dłuższy okres czasu w intensywnym przygotowaniu życiowym i mogą zostać poważnie obciążeni wyglądającymi na chorobie.